Λίνδος

Λίνδος

H Λίνδος είναι πόλη και αρχαιολογικός τόπος στο ακρωτήριο Κράνα των ανατολικών ακτών της Ρόδου, στα Δωδεκάνησα, στο νοτιοανατολικό Αιγαίο. Η πόλη της Λίνδου απέχει περίπου 55 χλμ. από την πόλη της Ρόδου και οι παραλίες όπως και οι αρχαιότητές της, την καθιστούν δημοφιλή τουριστικό προορισμό. Πάνω από τη σύγχρονη πόλη δεσπόζει η αρχαία ακρόπολή της, μια φυσική οχυρωματική θέση που αξιοποιήθηκε από τους αρχαίους κατοίκους της περιοχής, μετέπειτα από τους Ρωμαίους, τους Βυζαντινούς, τους Ιωαννίτες Ιππότες και τέλος, από τους Τούρκους.

Ιστορία

Ο ναός της Αθηνάς Λινδίας, η οποία ήταν πολιούχος μαζί με το Δία.

Στην ευρύτερη περιοχή έχουν αποκαλυφθεί ευρήµατα της νεολιθικής περιόδου, της εποχής του Χαλκού και των μυκηναϊκών χρόνων. Σύμφωνα με την παράδοση ιδρύθηκε από το Δαναό και

συμμετείχε στον Τρωικό Πόλεμο, με ηγεμόνα της τότε τον Τληπόλεμο[1] Διατέλεσε μέλος της Δωρικής Εξαπόλεως και στην ακρόπολή της είχε περίφημο ναό της Αθηνάς Λινδίας[2], ο οποίος πήρε την τελική του μορφή γύρω στο 300 π.Χ. Το 700 π.Χ. ήταν ήδη ένα σημαντικό εμπορικό κέντρο της περιοχής και είχε ναυτική δύναμη. Στους κλασικούς χρόνους, αν και δωρική πόλη, συμμετείχε στην Συμμαχία της Δήλου αλλά στη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου μετέστη[3] στους Λακεδαιμόνιους. Στα αρχαϊκά χρόνια, η Λίνδος εξελίχθηκε σε μεγάλη εμπορική και ναυτική δύναµη, υπό την διακυβέρνηση του μετριοπαθούς τυράννου Κλεόβουλου (6ος αιών. π.Χ.), ενός από τους «επτά σοφούς» της αρχαιότητας. Η σημασία της σταδιακά μειώθηκε μετά την ίδρυση της Ρόδου το 407 π.Χ.

Η αρχαία ακρόπολή της, αξιοποιήθηκε όχι μόνο από τους αρχαίους κατοίκους της περιοχής, αλλά και μετέπειτα από τους Ρωμαίους, τους Βυζαντινούς, τους Ιωαννίτες Ιππότες και τέλος, από τους Τούρκους.

Αξιοθέατα

Το μεσαιωνικό φρούριο στην ακρόπολη της Λίνδου

Το σημαντικότερο αξιόθεατο είναι ο δωρικός ναός της Αθηνάς στην ακρόπολη της Λίνδου -ναός που οικοδομήθηκε το 300 π.Χ. στη θέση αρχαιότερου ναού. Επίσης: τα "Προπύλαια" του ιερού ναού, της ίδιας εποχής, η "Ελληνιστική Στοά", που χρονολογείται στο 200 π.Χ. (μήκους 87 μέτρων με 42 κίονες), η ροδία τριήρης που είναι ανάγλυφη σε βράχο στους πρόποδες της ακρόπολης (180 π.Χ.), ερείπια ενός ρωμαϊκού ναού αφιερωμένου πιθανόν στον Διοκλητιανό (300 μ.Χ.), το ελληνιστικό τείχος που περιβάλλει την ακρόπολη (ίδιας εποχής με τα Προπύλαια) και άλλα. Από τους Ιωαννίτες διασώζεται το Κάστρο τους που χτίστηκε λίγο πριν το 1317 (άγνωστο πότε ακριβώς) αλλά είναι γνωστό ότι οικοδομήθηκε πάνω σε αρχαιότερο βυζαντινό οικοδόμημα. Στη νότια πλευρά ένα πενταγωνικό οικοδόμημα ήλεγχε όλο το λιμάνι αλλά και το φρούριο και το δρόμο Από τα βυζαντινά χρόνια ενδιαφέρον παρουσιάζει η Εκκλησία του Αγίου Ιωάννη, 13ου ή 14ου αιώνα, η οποία οικοδομήθηκε στα ερείπια παλαιότερης εκκλησίας η οποία πρέπει να είχε χτιστέι εκεί γύρω στο 500 μ.Χ.[4] Στην περιοχή αυτή γυρίστηκαν μερικές σκηνές από την ταινία "Τα κανόνια του Ναβαρόνε". 

Σήμερα

Αποψη της Λίνδου

Η Λίνδος σήμερα αποτελεί δήμο. Στο δήμο της ανήκουν διοικητικά οι κοινότητες Κάλαθος (44 χλμ. από τη Ρόδο), μικρό χωριό με όμορφη παραλία που πήρε το όνομά του από τον αρχαίο δήμο

Κλασίων, η κοινότητα Λάερμα, 64 χλμ. από τη Ρόδο, που πήρε την ονομασία της από τον αρχαίο δήμο Λαερμίων ή Λαδαρμίων, η κοινότητα Πυλώνα, 46 χλμ. από την πρωτεύουσα του νησιού, και η κοινότητα Λάρδου, 52 χλμ. από τη Ρόδο, χωριό με πολλά αρχαιολογικά ευρήματα όπου βρίσκεται και το μοναστήρι της Υψενής. Οι κάτοικοι τής πόλης της Λίνδου είναι (σύμφωνα με την απογραφή του 2001) 1.100 (όλος ο δήμος μαζί με τις κοινότητες έχει 3.633 μόνιμους κατοίκους)

Λίνδος: μια ακρόπολη δεσπόζει στο αρχιπέλαγος

«… η Λίνδος, άπαρτος πύργος πάνω απ’ το λιμάνι

που τα βράχια προστατεύουν,

δεσπόζει…»

Bartolomeo Zamberti Dalli Sonnetti (1485)

Το σονέτο του Zamberti συνοψίζει με γλαφυρό τρόπο τα συστατικά του λινδιακού τοπίου: ένας κατακόρυφος βράχος απόκρημνος και απρόσιτος, με εμφανή τα σημάδια του παρελθόντος στην κορυφή του, μια απέραντη θάλασσα να τον περιβάλλει και ένας οικισμός απόλυτα προσαρμοσμένος ανάμεσα στα δύο αυτά στοιχεία. Όπως ανακαλύπτει ο επισκέπτης φτάνοντας στην περιοχή, «η Λίνδος μοιάζει ν’ απολαμβάνει την ατέλειωτη θάλασσα». Πράγματι, η Λίνδος σαν ένας βράχος ριγμένος στο πέλαγος που στέκει μόνος λούζεται από τα κύματα και συνδέεται σχεδόν κατά τύχη με τη στεριά• την κορυφή καταλαμβάνει ο σπουδαιότερος αρχαιολογικός χώρος του νησιού, η ακρόπολη της Λίνδου (46 χλμ ΝΑ της πόλης της Ρόδου).

 • Σύντομο ιστορικό:

Σύμφωνα με την παράδοση, το ιερό της Αθηνάς πάνω στην ακρόπολη ίδρυσε ο Δαναός με τις 50 κόρες του Δαναΐδες, όταν είχαν καταφύγει στη Ρόδο για να γλιτώσουν από τη ζήλεια της θεάς Ήρας. Στην ακρόπολη φτάνει κανείς από το ίδιο μονοπάτι που οδηγούσε εκεί κατά την αρχαιότητα. Τον επισκέπτη καλωσορίζει το ανάγλυφο σε βράχο πλοίο που αποδίδει τη ναυτική αξιοσύνη των Ροδίων στους αρχαίους χρόνους. Άλλωστε, στη Ρόδο συντάχτηκε ο πρώτος κώδικας ναυτικού δικαίου στον κόσμο, ο περίφημος «Ναυτικός Νόμος» των Ροδίων. Εντυπωσιάζει η δεξιοτεχνία του γλύπτη Πυθόκριτου που αξιοποιεί με πρωτότυπο τρόπο την καμπύλη της πρύμνης πάνω στο φυσικό βράχο.

• Η ξενάγηση αρχίζει:

Διαμέσου μιας μνημειακής πύλης εισέρχεται κανείς στο χώρο του αρχαίου ιερού, όπου σε πρώτο επίπεδο είναι ακόμη ορατά τα ίχνη των πιο πρόσφατων κτισμάτων: το βυζαντινό εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη και το Διοικητήριο των Ιωαννιτών (Οσπιτάλιων) Ιπποτών. Μάλιστα, οι ιππότες του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη είχαν τειχίσει την ακρόπολη της Λίνδου καθιστώντας την απόρθητο φρούριο. Προς νότο σε δεύτερο επίπεδο αναπτύσσονται τα οικοδομικά κατάλοιπα του ιερού της Αθηνάς• η τωρινή του μορφή διαμορφώθηκε κατά μεγάλο μέρος τον 4ο αι. π.Χ.. Ο επισκέπτης συναντά αρχικά την ελληνιστική Μακρά Στοά, εκατέρωθεν της μεγάλης πομπικής κλίμακας. Στη βάση της στοάς ακόμη φαίνονται οι θολωτές κατασκευές, υπόγειες δεξαμενές που χρησίμευαν για την αποθήκευση του νερού• η έλλειψή του είχε προκαλέσει ακόμη και την εμφάνιση της θεάς Αθηνάς στους ιερείς του ναού κατά την πολιορκία από τους Πέρσες.

Ανεβαίνοντας τη μεγάλη πομπική σκάλα ο επισκέπτης προσεγγίζει το ανώτερο επίπεδο του ιερού με την ενότητα των κτισμάτων που περατώθηκαν κατά τον 4ο αι. π.Χ.: τα μνημειακά Προπύλαια, που διαμορφώθηκαν κατ’ αντιστοιχία των αθηναϊκών Προπυλαίων του Μνησικλή, η μεγάλη περίστυλη αυλή και ο μικρός αμφιπρόστυλος ναός της θεάς Αθηνάς (δωρικού ρυθμού) στο νότιο άκρο του ιερού, σε ένα σημείο όπου η θέα προς το Αιγαίο είναι πραγματικά αξέχαστη. Στο ναό βρισκόταν και το άγαλμα της θεάς, κέντρο της λατρείας, το οποίο ήταν επίσης αφιέρωμα του Δαναού και των κορών του.

Από την αρχαία πόλη της Λίνδου, πατρίδα του Κλεόβουλου, ενός από τους επτά σοφούς της αρχαιότητας, σώζεται το αρχαίο θέατρο (στα όρια του σημερινού οικισμού), το οποίο συσχετίζεται με τη θέση του ναού της Αθηνάς πάνω στην ακρόπολη κατ’ αναλογία προς το θέατρο του Διονύσου κάτω από τον Παρθενώνα.

Ολοκληρώστε την περιήγησή σας με την επίσκεψη σε δύο ονομαστά αρχιτεκτονικά μνημεία της αρχαίας Λίνδου: τον «τάφο του Κλεόβουλου», ένα κυκλικό τυμβοειδές κτίσμα του 6ου αι. π.Χ., στην πραγματικότητα ταφικό μνημείο μιας πλούσιας οικογένειας, και το περίφημο «Αρχοκράτειον» (Δ της ακρόπολης στην περιοχή Κράνα) σπουδαίο οικοδόμημα της ελληνιστικής εποχής• πρόκειται για τον τάφο του γένους των Αρχοκρατιδών με πρόσοψη που μιμείται κτήριο, τύπος πολύ συνηθισμένος στη Ρόδο. Η μνημειακή διώροφη πρόσοψη έκρυβε ένα ευρύχωρο εσωτερικό, προορισμένο για τελετές προς τιμή των νεκρών μελών της οικογένειας, ενώ έδενε αρμονικά με το βραχώδες τοπίο που την περιέβαλλε.